• iet.timmermans

Marginaal

ALKMAAR Van een echte Amsterdamse, die verliefd werd op Alkmaar. Opgegroeid in de 60'er-jaren. Met veel muziek, boeken en 'wij'. Die kinderen en kleinkinderen kreeg, een kwart eeuw in het krantenvak zat en nog steeds nieuwsgierig en kritisch is.

Passend wonen

We wilden 'buiten' wonen. Amsterdam was gezellig en met veel voorzieningen, maar de kinderen konden er slechts van hoek tot hoek fietsen. En dan hield het avontuur van buiten spelen op. Buiten zwerven en soms de tijd vergeten was er niet bij. En dat was nu juist wat wij belangrijk vonden. Het werd Alkmaar. Ik was er nooit geweest. Maar dáár gingen ze bouwen voor gezinnen zoals wij. Er kwam een maatschappelijk werkster naar Amsterdam om te bekijken of wij wel geschikt waren!! Je kwam destijds Alkmaar niet zómaar in. Waar we op geturfd werden, heb ik nooit begrepen, maar we werden toegelaten. Duizenden jonge gezinnen hebben zich in de 70er en 80er jaren in Alkmaar gevestigd. Onder aanvoering van wethouder en 'bouwpastoor' Piet IJssels werden nieuwe wijken, scholen, buurthuizen en winkelcentra uit de grond gestampt. Het kon niet op. Met ondersteuning van het buurtopbouw- en sociaal cultureel werk vonden duizenden nieuwe Alkmaarders er hun plek. Nu is er een tekort en er wordt niet 'passend' gewoond en gebouwd. Jongeren kunnen geen huis betalen en moeten thuis blijven wonen. Ouders moeten samen werken om een hypotheek of hoge huur te kunnen ophoesten. En ouderen zijn op zoek naar een plek waar zij zelfstandig kunnen blijven wonen. Er is geen of nauwelijks beweging. De woningmarkt zit muurvast. Waar wordt gebouwd komen gezinswoningen. Hartstikke nodig voor al die jonge gezinnen. Hier en daar worden op 'inbreiplekken' ook appartementen neergezet. Het is een druppel op een gloeiende plaat. Daarbij komt ook dat het label op de 55plus woningen is losgelaten, zodat in gelijkvloerse woningen nu ook jongeren en gezinnen wonen. Wat een dom besluit. Zo heeft Alkmaar zichzelf in de voet geschoten! De 'buitenpoorters' van toen, zijn de gepensioneerden van nu. Kinderen uit de 60er jaren die graag het heft in handen nemen. Er is een initiatief voor een zogenaamd 'Knarrenhof'. Een woonproject waarin ouderen gelijkvloers kunnen wonen met als insteek elkaar te helpen als dat nodig is. Hoe mooi is dat? Er is een locatie, er zijn veel ouderen die dat willen, maar inmiddels ligt het plan al jaren op tafel bij het gemeentebestuur. Intussen onthouden de ouderen vast welke partij zich er de afgelopen jaren écht voor ingezet heeft.

Marge