• iet.timmermans

Marginaal

ALKMAAR Van een echte Amsterdamse, die verliefd werd op Alkmaar. Opgegroeid in de 60'er-jaren. Met veel muziek, boeken en 'wij'. Die kinderen en kleinkinderen kreeg, een kwart eeuw in het krantenvak zat en nog steeds nieuwsgierig en kritisch is.

Cats

Een paar keer prikten tranen van ontroering in mijn ogen. De Musicalgroep voor 14- tot 21-jarigen van het Oberontheater Alkmaar speelde vorig weekeinde Cats! Zo'n 40 jongeren hebben daarvoor vanaf september gerepeteerd. Elk jaar leren zij meer van dit mooie theater onderdeel, waarin zang, dans en toneel samenkomen. En elk jaar zie ik ook oudste kleindochter daarin groeien. Vanaf mijn theaterstoel kijk ik met verbazing en verwondering naar haar. Een mooie kat. In prachtige kleding en geweldig geschminckt. Het gezin van haar ouders is bovenal sportief. Voetballen, hardlopen, golfen, de sportschool; door de jaren heen zijn er, ook door oudste kleindochter, al heel wat sporten geprobeerd. Mijn zoon en zijn vrouw vinden dat belangrijk. Bewegen en niet te veel binnen zitten 'achter de schermpjes'. Daarmee ben ik het helemaal eens. Ook oudste kleindochter werd van kleins af aan gestimuleerd aan sport te doen. Toch bleek steeds dat sport niet helemaal haar passie was. Ze ging trouw, deed haar best, maar liep niet over van enthousiasme en had geen winnaarsmentaliteit. Ik herken dat wel een beetje. Hoewel ik als kind jarenlang heb geturnd en een beetje aan atletiek heb gedaan, kijk ik altijd met verwondering naar mensen die koste wat het kost als eerste over de meet willen komen. Ik geef toe, het is een eer en ook nog leuk, maar ik laat ook met gemak een ander voorgaan. Als er penalties moeten worden genomen tijdens de wedstrijden van kleinzoon, vind ik het altijd sneu. En als de andere club met een enorm verschil verliest, gun ik ze dat ook niet. Dat is in de ogen van échte winnaars onbegrijpelijk. Dat oudste kleindochter van het theater bleek te zijn, zagen wij tijdens de bekende musical in groep 8. Onze monden vielen open van verbazing toen we zagen hoe ze daar acteerde. Dansen en zingen; het ging haar goed af. Toen ontdekte ze ook wat ze echt leuk vindt. Sindsdien gaat ze naar Oberon. Maar, niet alleen de uitvoering, ook de repetitieavonden zijn belangrijk. Het met elkaar leren acteren, zingen en dansen. Ik zag en hoorde dat 'de cats' ongelooflijk veel tekst hadden. Dat heeft ze toch maar mooi gedaan tijdens haar jaar VWO4. Want ook daarvoor moet je veel tekst leren. Beiden leidt het naar een climax. Over 2 jaar haar diploma en elk jaar een uitvoering in De Vest. Ik ben er bij. En geniet.

Marge

alkmaarsweekblad@bdu.nl