• iet.timmermans

Marginaal

ALKMAAR Van een echte Amsterdamse, die verliefd werd op Alkmaar. Opgegroeid in de 60'er-jaren. Met veel muziek, boeken en 'wij'. Die kinderen en kleinkinderen kreeg, een kwart eeuw in het krantenvak zat en nog steeds nieuwsgierig en kritisch is.

Oppas oma- en opa

In de onderbouw breng je ze nog in de klas. Daar neem je uitgebreid de tijd voor. Bewondert de afgelopen week gemaakte werkjes, zet de beker en het fruit in de daarvoor bestemde bak, geeft een dikke zoen en vertrekt. De juf (of meester) vond dat niet erg. Ik werd nooit met zachte hand en zingend uit de klas verwijderd. Oma's (of opa's) mogen dat. Eens in de week. Hilarisch vind ik het. De over-the-top serie 'De Luizenmoeder' over moeders, kinderen en leerkrachten. Hilarisch en herkenbaar. Want ooit was ik zelf moeder van kleine kinderen op het schoolplein en verleende hand- en spandiensten. Zo was ik voorleesmoeder, boekenkaft moeder, schminck moeder, handarbeid moeder, met de palmpaasstok-naar-het-zorgcentrum moeder, Sint Maarten begeleidingsmoeder of fancy fair pannenkoekbak moeder. Noem het op en ik deed het. Je racete heen en weer tussen boodschappen, schoonmaken, voor je ouders zorgen, koken en school. En dan die vréselijke zwemlessen! Het was een hele klus. Veel meer dan een parttime baan zat er dan ook niet in. Want onze ouders hielpen echt niet mee in het gezin. Althans de mijne niet. In 'De Luizenmoeder' mis ik een speler op dit gebied: de opa's en oma's! Hoewel mijn kleinkinderen geen begeleiding meer nodig hebben, was ik jarenlang op het schoolplein en in hun scholen te vinden om ze te halen en brengen op mijn oppasdag. Samen met duizenden andere opa's en oma's in Nederland. Want, vaders en moeders hebben een carrière en een druk leven. Ik ben er zelfs van overtuigd dat de economie er anders uit zou zien zonder al deze actieve senioren. Het lerarentekort en de vraag naar meer mensen in de zorg zou nog groter zijn dan nu! Zij vormen aparte groepjes op het schoolplein die opa's en oma's. Hebben veel minder haast. Vaak ook met een hondje aan de lijn. Omdat dat eindelijk kan nu zij niet meer werken. Verliefd te wachten totdat hun spring-in-het-veld de deur uit komt rennen. Altijd verse broodjes van de warme bakker klaar op tafel. Na afloop een spelletje; niets is te veel. Omdat zij geen zorgen hebben over het reilen en zeilen van een huishouden met kinderen en gewoon over veel meer tijd beschikken. Ik prijs mij gelukkig dat ik dat heb kunnen doen en zo deel uit kon maken van hun leven. Ik zie dan ook de rol van relaxte oma of klus opa wel zitten in deze serie. Dat geeft een nog completer beeld van de werkelijkheid.

Marge

alkmaarsweekblad@bdu.nl