• iet.timmermans

MARGINAAL

ALKMAAR Van een echte Amsterdamse, die verliefd werd op Alkmaar. Opgegroeid in de 60'er-jaren. Met veel muziek, boeken en 'wij'. Die kinderen en kleinkinderen kreeg, een kwart eeuw in het krantenvak zat en nog steeds nieuwsgierig en kritisch is.

Bedreigd

'Als je de politie erbij haalt, weet ik je te vinden!', schreeuwt de taxichauffeur. Hij is uit zijn auto gesprongen en stormt op ons af. Ik zit achter het stuur, maar hij kiest toch voor het raampje van mijn man. Die dient hem direct van repliek. Ik ben met stomheid geslagen.

Het is een zonnige oktober dag. Wij rijden naar Egmond. Hond Freek achterin. Ik houd mij aan de maximum snelheid. Heb al te vaak bekeuringen gehad voor 5 of 10 kilometer te hard rijden. Achter ons de taxi. Voortdurend op mijn bumper. Zenuwachtig kijkend of hij kan passeren op de tweebaansweg. Ik laat mij niet gek maken.

Plotseling toetert hij en scheurt mij voorbij. Ik toeter terug! En dat, medeweggebruikers, had ik niet mogen doen. Kennelijk heeft dat de man nog meer opgefokt. Ik denk dat hij met 100 km (waar je 80 en daarna 60 mag) de weg afrijdt. Tot…het stoplicht. Daar staan wij weer achter hem. Ik kan niet ontkennen, met enig leedvermaak. Want zo gaat dat namelijk altijd.

Dat irriteerde de man kennelijk zo, dat hij besloot uit te stappen. Handenklappend kwam hij op ons af. 'Ik heb haast, ik heb haast', schreeuwde hij en bedreigde ons toen. 'Ook jij moet je aan je snelheid houden,' wierp ik nog zwakjes op. De haast was gelukkig groter dan de agressie. Hij sprong weer in zijn auto en scheurde weg. We hebben hem nog heel lang in het vizier gehad.

Wat is dat voor gedrag? Wat zijn dat voor mensen? Ik ben geen leeftijdsgenoot. Hij hoeft zich tegenover mij niet te bewijzen. Ik rijd nog elke dag auto. Vertoon, volgens mij, geen 'zondagsrijdersgedrag'. Die auto maakt kennelijk dat hij zich 'groots' voelt. In mijn ogen is het een klein kind dat dit nodig heeft om zich te bewijzen. Maar ook gevaar oplevert.

Het kenteken van de taxi hebben wij opgeschreven. Moeten wij dat nu doorgeven aan de politie? Of laten we het voor wat het is. Op de site van politie NHN lees ik: 'Er is een verschil tussen bedreigd worden en u bedreigd voelen. Niet elke bedreiging is dus strafbaar. U doet aangifte als u bedreigd wordt met: de dood, ernstig letsel, verkrachting of aanranding'.

Wat is nu het geval? Zijn wij letterlijk bedreigd met de dood? Nee. Maar waarom ben ik dan zo boos en verontwaardigd. De wet van de sterkste regeert. En dat verontrust mij. En mocht ik ooit een taxi nodig hebben: ik weet zijn kenteken en zal dus nooit zijn passagier zijn. Je zult zo'n werknemer hebben….

Marge

redactiealkmaar@bdu.nl